Maandag beginnen de scholen in onze omgeving weer. Daar mijn vrouw een voorbereidende vergadering voor het nieuwe schooljaar had, had ik vandaag een snipperdag opgenomen om op onze kleinzoon te passen.
Om half 7 stapte ik uit bed en fietste ik naar Leiden Centraal, waar ik om 7 uur de trein naar Rotterdam had. Daar reed ik met een OV-fiets naar het huis van Faas toe voor een heerlijk dagje ontstressen.
De details zal ik u verder besparen, maar na 3 weken zie je telkens weer, hoe hard een baby groeit.
Tijdens een van de 2 wandelingen met de wandelwagen op deze eerste frisse dag in 2 maanden tijd kwam ik in de buurtbibliotheek, waar ik dit boek voor Faas uitzocht.
Ik kan u garanderen, dat het een boekenwurm wordt. Hij verslindt nu al boeken!
Voor de rest was het een heerlijke ontspannen dag met de ultieme vorm van ontstressen: toen Faas in slaap gevallen was, volgde opa zijn voorbeeld....
Het is vandaag 10 jaar geleden, dat ik mijn eerste blog plaatste.
In het kader van "23 dingen" konden bibliothecarissen zich bekwamen in de toen nieuwe sociale media. De eerste opdracht was het maken van een blog. Deze was bedoeld om de vorderingen op het terrein van de nieuwe media te beschrijven.
Nu was ik al een tijd lang van plan om een eigen sportwebsite te maken, maar tegen het technische deel ervan zag ik eerlijk gezegd wel op. Welnu, met blogspot was dat zo opgelost.
Daar ik veel verhalen klaar had liggen, omdat die al in "IJskout" van de IJVL waren geplaatst, was het simpel het downloaden van deze teksten en ik had meteen al ruim 20 sportverhalen.
Het eerste verhaal, dat ik plaatste was "De marathon als training".
Inmiddels ben ik hard op weg naar mijn eerste miljoen. Views wel te verstaan om in de terminologie van het bloggen te blijven.
Vooral in tijden van natuurijs weet men dit blogspot goed te vinden. Soms heb ik meer dan 2000 lezers op 1 dag. Niet gek voor een eenvoudige amateur.
Ik ben in ieder geval vast van plan om de komende 10 jaar op dezelfde voet verder te gaan.
Er zijn gebeurtenissen in je leven, waar je niet te koop mee loopt, maar die je toch diep hebben geraakt. Eén ervan wil ik hier onthullen aan de hand van het lied "Let it be" van "The Beatles".
Een paar jaar geleden heb ik dit nummer zelf gezongen als koorlid tijdens een Beatles-project.
Toen kon ik niet bevroeden, dat dit bijna een halve eeuw oude lied plotsklaps weer in het middelpunt van de belangstelling zou komen te staan. Dit gebeurde dankzij de Carpool Karaoke, waarbij Paul McCartney in de auto stapte bij James Corden.
Daarbij vertelde McCartney, dat zijn, toen Paul 14 jaar oud was, aan kanker overleden moeder hem in een droom was verschenen met de boodschap, dat alles goed zou komen: "Let it be."
In Trouw van vorige week zaterdag stond in "De Verdieping" de wekelijkse rubriek van Stijn Fens. De kop boven het artikel luidde: "Met McCartney op bedevaart in Liverpool".
Ik lees zijn artikelen graag, net als die van zijn vader destijds. Kees Fens was een van de meest vooraanstaande literatoren in Nederland en ik had het voorrecht om aan de "Frederik Muller Akademie" tijdens mijn opleiding voor bibliothecaris 2 jaar les te hebben gekregen van deze erudiete man. Van hem heb ik geleerd om ook in de literatuur dwars door de waan van de dag heen te kijken: "Literatuur is dat, wat over 50 jaar nog gelezen wordt!"
Ook Stijn Fens vertelt, dat zijn overleden moeder vlak na haar dood in een droom aan hem verscheen met een boodschap: "Ze zei, dat ze in de hemel was en dat het allemaal goed zou komen: laat het gaan."
Welnu, dat gebeurde mij ook een kleine kwart eeuw geleden. Mijn moeder overleed op 16 april 1991.
Een paar jaar later begon ik mij zorgen te maken over de financiën. In die jaren was ik kostwinner en er ging, ondanks dat we sober leefden, maandelijks meer uit dan er binnen kwam. Een gezin met 4 kinderen kost een hoop geld. Langzaam maar zeker zag je het spaargeld minder worden.
Nu heb ik altijd een bijzonder goede band met mijn moeder gehad. In het voorjaar van 1995 verscheen zij aan mij in een droom. Een droom zonder woorden. Mijn moeder was met mij in een eenvoudig houten huisje, waarin voldoende brood was.
Ik interpreteerde de droom als volgt: je zult in dit leven geen luxe kennen, maar je zult ook geen armoede lijden.
Hetgeen inderdaad geschiedde. Een paar maanden later vond mijn vrouw werk op haar oude school. De financiële zorgen waren voorbij, ook al was het met 4 studerende kinderen geen vetpot.
Deze droom was totaal anders dan andere dromen. Ik kon erop vertrouwen, dat het goed zou komen. Let it be.
Bij de duurloop, die ik gisteren gemaakt had, had ik van Jaap de Gorter gehoord, dat het door mij bestelde boek "Fietsen naar Praag" er nog niet was.
"Vorig jaar duurde het bij dezelfde uitgever ook heel lang", kreeg ik als antwoord: "Toen was hij zelf op fietsvakantie."
Kennelijk was dat dit jaar ook het geval. Voor ons was het echter belangrijk, om deze reisgids met de route naar Bayreuth op tijd in handen te krijgen. De fietsroutes langs de rivieren zijn niet zo'n probleem.
Het probleem is juist om goede routes tussen de dalen te vinden. Van het stuk tussen de Werra en de Main zijn voor zover bekend geen Bikeline-gidsen voorhanden.
Nu zorgt ieder fietsreiziger er voor, dat hij een plan B achter de hand heeft voor het geval dat het niet op tijd wordt geleverd.
Als bibliothecaris leek mij het meest voor de hand liggend om dit boek via interbibliothecair leenverkeer naar Katwijk te laten komen. Tot mijn stomme verbazing bleek er van "Fietsen naar Praag" slechts één exemplaar in het hele bibliotheeknetwerk aanwezig te zijn. Dit exemplaar van de Koninklijke Bibliotheek was echter niet te leen, doch alleen in te zien. Je moet dus zelf naar Den Haag om fotokopieën te maken!
Hier wreekt zich, wat bij bibliotheek Katwijk gebeurt en hetgeen kennelijk ook in de rest van Nederland geschiedt: de uitleenfrequenties worden leidend voor de aanschaf en er wordt sterk ingezet op de actualiteit. Boeken ouder dan een jaar of 8 tot 10 verdwijnen zo uit de collectie.
Bij een bijeenkomst van collectioneurs uit Noord- en Zuid-Holland waarschuwde een jaar of 5 geleden iemand van Probiblio voor het gevaar, dat als iedere bibliotheek bibliotheek op eigen houtje af ging schrijven men er op een gegeven moment achter zou komen, dat het laatste exemplaar uit het bibliotheeknetwerk zou zijn verdwenen.
Met "Fietsen naar Praag", voor het eerst uitgegeven in 2006 en in 2016 aan de vierde druk toe, is dit kennelijk al gebeurd.
Tegen onze klanten zei ik altijd: "In principe kunnen we aan ieder boek, dat in Nederland is uitgegeven, komen!"
Na vandaag zal ik dit niet meer zo stellig beweren.
Wellicht dat dit deel van het collectiebeleid landelijk opgepikt kan worden. Met ieder voor zich en God voor ons allen komen we er niet....
In Leiden Zuid-West heb je de Cornelis Schuytlaan. Het lijkt mij stug, dat iedere Leidenaar weet, wie Cornelis Schuyt was.
Hij was eind 16e en begin 17e eeuw organist en stadsmuzikant van Leiden. Daarnaast was hij ook componist. Hij stond in zijn tijd in de Lage landen in hoog aanzien.
Ter gelegenheid van zijn 400e sterfdag werd in 2016 het Schuytfestival gehouden, dat wegens succes dit jaar werd geprolongeerd.
Aan het eind van de ochtend fietste ik met mijn vrouw naar de Hooglandse kerk, waar in het kader van het Schuytfestival een "verboden kerkdienst" werd gehouden. De voorganger was Lex Bohlmeijer, die bekend is als presentator van diverse Radio 4-programma's. Naast de Schola Cantorum onder leiding van de onvolprezen Wim de Ru was er vandaag een muzikale omlijsting door het blokfluitensemble "Praetorius".
Dat is ook het leuke van Leiden. Telkens doe je in deze eeuwenoude Sleutelstad weer nieuwe ontdekkingen.
Zoals ieder jaar is dit zo'n beetje de tijd, waarop de plannen voor de fietsvakantie vaste vorm gaan krijgen. Aanvankelijk was het plan om vanaf Mainz naar de Donau te fietsen. Daar zouden we de Donau-Radweg volgen.
Voor Regensburg zouden we langs het Main-Donau-Kanal afbuigen naar de Main en dan vanaf Bayreuth de Main-Radweg te fietsen tot we weer in Mainz terug zouden zijn.
Een goed plan, ware het niet, dat er een klein praktisch probleempje aan kleefde: de 1900 kilometer waren teveel voor de ruim 2 weken in Duitsland. Je moet immers niet teveel hooi op de vork nemen.
We waren hier een paar weken mee aan het stoeien, tot ik van Andrea Landman een goede tip kreeg: "De Hanzeroute is erg aan te bevelen."
In de bibliotheek leende ik 2 boeken over de Hanzefietsroute. We waren er gisterenavond eigenlijk wel uit. We zouden de trein naar Assen pakken en dan richting Oost-Duitsland fietsen.
We zouden wel zien, hoe ver we zouden komen. Bij de Treinreiswinkel zouden we informeren, hoe we terug konden reizen. Daar het een behoorlijk vlakke route is, zouden we meer kilometers per dag kunnen fietsen. Voor alle zekerheid zocht ik op internet nog even naar de routeprofielen. Tot mijn stomme verbazing kwam ik ook dit kaartje tegen.
Er bleek een fietsroute naar Bayreuth te gaan! Deze was te vinden in "Fietsen naar Praag" van Wouter Bazen en Wim Kooij.
Van Millingen naar Praag is het 1100 kilometer, dus naar Bayreuth ongeveer 700. Samen met de 550 kilometer van de Main-Radweg komt dat op 1250 kilometer uit. Prima te doen in 2 weken tijd. Vandaag plaatste ik de bestelling voor deze 2 boeken bij Jaap de Gorter.
Een deel van de tocht hebben we al eerder gereden: de Römer-Lippe-Route. Dat geldt trouwens ook voor een deel van de Weser-Radweg.
Deels wordt het dus een feest der herkenning.....
Jaarlijks brengt Lonely Planet een Top-10 uit met verborgen pareltjes. Rotterdam en Texel vielen in 2015 en 2016 in de prijzen met een flinke toename van het aantal toeristen als gevolg. Zo hoorde ik een maand geleden op de radio, dat Texel moeite heeft om aan horecapersoneel te komen.
Dit jaar viel Fryslân in de prijzen met een derde plaats. Het feit, dat Leeuwarden dit jaar culturele hoofdstad van Europa is geworden, is daar ongetwijfeld debet aan.
De komende jaren zullen er meer toeristen naar deze mooie en afwisselende provincie trekken. De winterse rondrit door Fryslân heb ik al een paar keer gemaakt en ik moet zeggen: "Het smaakt naar meer!" De Friese Waddeneilanden worden door Lonely Planet bestempeld als een zomerparadijs. Maar dat wisten wij natuurlijk allang. Een protestfietstocht langs de Waddenzee was mijn eerste fietsvakantie.
Vooral Terschelling heeft bij mij een streepje voor door veel leuke herinneringen.
Wat dat aangaat kan ik deze keuze van Lonely Planet onderschrijven. Dat geldt echter niet voor de keuze, die gemaakt is in Noord-Spanje. Er is niets mis met Cantabrië. Het is er prachtig.
Maar uit eigen ervaring weet ik: Asturias is gewoon nog mooier!
