Vanmorgen om 8 uur vertrok ik op de fiets naar Leiden Centraal, waar ik de trein naar Utrecht pakte. Daar wandelde ik naar de Catharijnesingel, waar we de cursus OR & Arbo hadden. Daar werden we onthaald met beschuit met muisjes. De cursusleidster was vannacht voor de derde keer oma geworden.
Er zijn slechtere manieren om een cursusdag mee te beginnen. Met 8 cursisten uit 4 andersoortige organisaties werd de Arbowet uitgelegd en de veranderingen erin, die per 1 juli ingaan. Deels was het een herhaling van zaken, die je al wist, deels van zaken die in de loop der jaren wat waren weggezakt en deels was het nieuwe stof.
Het uitgangspunt van de Arbowet is het voorkomen van ongevallen. Probeer door beleid en handelen te voorkomen, dat je de ongevallenpiramide betreedt.
De cursusleidster was zeer ervaren en wist ons helder en en met gevarieerde werkvormen ons deze soms wat taaie stof bij te brengen, waarbij ook de Risico Inventarisatie & Evaluatie van onze 4 organisaties uitgebreid aan bod zou komen. Vooraf was aan ons gevraagd om de gebruikte voorbeelden binnen de 4 muren van het leslokaal te houden. Dat doe ik dan ook.
Dat geldt uiteraard niet voor de opgedane kennis over de vernieuwde Arbowet en de rol, die de Ondernemingsraad is toebedeeld in het terugdringen van risico's.
Aanstaande zaterdag mag ik daar mee aan de slag. Ik vermoed echter, dat dat wel eens pas na de fietsvakantie zou kunnen worden....
Vanmiddag stond ik ingeroosterd in de bibliotheek in Rijnsburg. Vandaag was het lastig om daar te komen vanwege de Rijnsburgse paardenmarkt.
Buiten was het met het heerlijke weer stukken drukker dan buiten. En dat, terwijl de bibliotheek het beste paard van stal had ingezet.
Daar kon je niet overspannen van worden. Ontspannen reed ik om 10 over 5 naar Noordwijk, waar we met het personeel van de bibliotheek een gezellige avond hadden bij boekhandel Van der Meer.
Daar we pas om half 7 terecht konden, fietste ik naar Joop en Gea Beenakker, waar ik onder schaterlachen bijkletste met de dirigent van "Oktopus" en zijn vrouw.
Met goed getrainde lachspieren vertrok ik naar boekhandel Van der Meer, waar we bij een buffet werden bijgepraat over de mogelijke samenwerking en hoe je activiteiten in moet zetten om de afkalving van bezoekersaantallen te kunnen keren.
Voor deze flauwe vent was er zoutarm eten, dat overigens prima smaakte. Het toetje bestond uit gemengd fruit. Terwijl ik daar naar toe liep, zag ik het boek "Keun 2017" op de balie liggen.
Het woord "Keun" haalde direct herinneringen aan Edith Günthardt naar boven, met wie ik vanaf 1985 met veel plezier had samengewerkt in filiaal Katwijk aan den Rijn. Als ze het naar haar zin had, zei ze altijd: "Het is keun!"
In 1998 is deze zeer spontane collega op veel te jonge leeftijd aan kanker overleden. Twee jaar ervoor had ik met haar man Gerard de Elfstedentocht gereden. We wisten in 1996 Ljouwert niet op de schaats te bereiken. Achteraf heeft dit falen mij als schaatser alleen maar sterker gemaakt. Ik had mijn lessen uit het falen geleerd. Een mens groeit door pijn. In dit geval geestelijke pijn.
Mentaal gesterkt wist ik 11 maanden later wel de Tocht der Tochten uit te rijden. Kramp in mijn kuit kon mij niet weerhouden. Every cloud has a silver lining.
Het zal niemand ontgaan zijn, dat er vanmorgen een aardige sloot water gevallen is.
Om half 9, het moment waarop ik meestal op de fiets stap om naar mijn werk te gaan, kwam de regen echt met bakken uit de hemel. Ik besloot om toch nog maar even te wachten tot de bui wat minder werd.
Ik trok mijn regenbroek aan en het IJVL-trainersjack, dat bij eerdere buien behoorlijk waterdicht bleek te zijn. Niet dus. Tegen dit soort zware buien bleek de trainersjas niet bestand. Als een verzopen kat kwam ik in filiaal Hoornes/Rijnsoever aan.
Niet alleen mijn jas was doorweekt, dat waren de mouwen van mijn bloes en de dunne katoenen sweater evenzeer. Ik hing ze over stoelen te drogen. Voor het eerst in mijn leven was ik blij, dat ik bedrijfskleding aan kon trekken.
Als dienstweigeraar hou ik helemaal niet van uniformen of iets wat daar op lijkt. Mijn voorkeur gaat uit naar andere kledij.
Mijn afkeer van bedrijfskleding heeft er mee te maken, dat anderen bepalen, hoe je er uit moet zien. Met 8 zusters boven me was ik gezegend met 9 moeders. In mijn jeugd heb ik voldoende ongevraagde kledingadviezen gekregen voor de rest van mijn leven!
Er schuilt geen modepop in mij, ook al was ik eenmalig blij met de bedrijfskleding, maar dat kwam vooral omdat die droog was.
Toch had, om de filosoof Cruijff te citeren, elk nadeel zijn voordeel. Ik dacht erover om het trainersjack mee te nemen bij de fietsvakantie komende zomer. Door de proef op de som, waarbij ik nattigheid voelde, zie ik daar toch maar van af.
In mijn jeugdjaren speelde ik veel voetbal. In officieel verband bij DIOS in Nieuw-Vennep, maar daarnaast vaak met klasgenoten of vrienden in parken of op grasvelden in los verband. We deden dan partijtjes. Veelal speelde iemand dan "vliegende keep". Je stond dan op doel, maar je trok rustig mee in de aanval.
Uiteraard stond ik ook wel eens op doel, veelal de minst begeerde plek bij de partijtjes. Maar later heb ik veel profijt gehad van mijn rol als vliegende keep. Vooral op mijn werk.
Ik ben overal inzetbaar en dat is als roostermaker een groot voordeel. Ik kan mezelf als een soort joker inzetten en dan met wat verschuivingen het rooster makkelijker rond krijgen.
Vandaag had ik weer baat bij deze vorm van souplesse. Vanwege de verwachte onweersbuien tussen 12 en 2, het moment, dat ik onderweg zou zijn, besloot ik eerder naar de Hoofdbibliotheek te fietsen en eerder te beginnen. Toen ik daar om half 11 aankwam na al een stevige bui op mijn kop gehad te hebben, hoorde ik, dat er net een ziekmelding binnen was gekomen. Ik regelde vervanging voor mezelf op de Hoofdbieb en een half uur later zat ik op de fiets naar Rijnsburg.
Het stormde en er hingen dreigende wolkenluchten. Astronomisch is het nog steeds lente, de meteorologische zomer is op 1 juni reeds begonnen, maar het leek wel herfst. Alleen de winter ontbrak nog voor "Four seasons in one day".
Voordat ik vanmorgen naar mijn werk fietste, was ik nog even langs mijn huisarts gereden om de bloeddruk te controleren. Deze was 136 om 70. Het gaat er steeds beter uitzien. Innerlijk sprong deze vliegende keep een gat in de lucht....
Over ruim 2 weken staat het concert rond Verdi en Rossini van de Leidse Koorprojecten met dikke letters in onze agenda genoteerd. Het gaat nu om de puntjes op de i.
Een van de grootste struikelblokken is de uitspraak van het Italiaans. Vooral als het snel uitgesproken moet worden, zoals in "Brindisi" van Giuseppe Verdi.
Nu past dat zwoegen op het Italiaans wel bij het weer van vandaag.
Dat is toch wel Italiaans te noemen.
Wat dat aangaat is de "Messa di Gloria" van Gioachino Rossini een stuk makkelijker.
Deels komt dat door mijn katholieke jeugdjaren. Als kind maakte ik het staartje van de Latijnse missen nog mee en de gebruikte teksten kan ik nog steeds grotendeels dromen. Wat dat aangaat snap ik de Italianen niet. Hadden ze een taal die makkelijk uit te spreken was en toch kozen ze voor een taal met tongbrekers.
Obelix had gelijk. Rare jongens die Romeinen!
's Lands meest bekende filosoof is wereldwijd gezien zonder enige twijfel Baruch Spinoza.
Er is een hele bibliotheek volgeschreven over zijn werk en de interpretatie ervan. In Rijnsburg is het Spinoza-huis te vinden met een standbeeld van Spinoza dat gemaakt is door Gerard Brouwer.
In Nederland is de filosoof Spinoza qua bekendheid voorbij gestreefd door iemand, die nog veel beter kon voetballen: Johan Cruijff.
De meest bekende uitspraak in plat Amsterdams is vermoedelijk "Elk nadeel heb zijn voordeel!"
En dit citaat is zeker toepasbaar op de stukken, die in de diverse media verschenen over mentale training na de onverwachte nederlaag van Feyenoord tegen Excelsior. Daarbij zat een prachtige kop met een uitspraak van Marc Lammers: "Feyenoord moet Sinterklaas-spanning hebben."
Want als het aankomt op Cruijffiaanse uitspraken, dan staat de voormalige bondscoach van het Nederlandse hockeyelftal zijn mannetje. Wat te denken van diens uitspraak "Ik heb nog nooit een wedstrijd gewonnen op mijn zwakste punt!"
Ik zal even wat prachtige citaten uit het artikel halen, waarmee iedere sporter zijn voordeel mee kan doen.
"The body achieves what the mind believes."
"Waar je struikelt, ligt je grootste schat begraven."
"Ik zeg altijd: kinderen die op straat spelen, zitten in een flow. Die hebben lol en denken echt niet: dadelijk zitten er 10.000 ouders te kijken."
"Je moet die Sinterklaas-spanning zoeken. Je hebt er zo'n zin in, je hebt je goed voorbereid. Je gedichtje gemaakt. Als je je focust op het eerste pakje dat je mag uitpakken, die eerste minuten, dan wil je heel graag die wedstrijd spelen."
"Positieve beelden met slow-motion, mooie muziek eronder, zodat je mensen raakt. Dat hebben we geleerd van golfer Joost Luiten. Die zegt ook: ik kijk 10.000 keer mijn beste slag terug. En dan krijg ik die beleving weer, mijn gedachten gaan positief visualiseren. Je lichaam neemt dat over."
"Ik zei tegen die meiden: hier heeft Nederland 24 jaar op gewacht. Dus ik legde er alleen maar meer spanning op. En dan zei ik ook nog, de slechtste zin die ik ooit heb gebruikt: dames, we mogen niet met 1-0 achter komen, want dan gaan de Duitsers op de counter leunen en gaat het niet lukken. Wat gebeurde? We kwamen 1-0 achter en hebben geen bal meer geraakt."
Vier jaar later, voor de Olympische finale in Peking, hield Lammers zijn béste wedstrijdbespreking. "Toen zei ik: dames, ik heb zoveel vertrouwen in jullie, doe je ogen eens dicht en denk aan je beste wedstrijd. Ik zag een glimlach op die gezichten verschijnen, de schouders gingen omhoog. Je zag het vertrouwen groeien in de kleedkamer. En ik zei: veel plezier, maak er een feestje van." Marc Lammers noemt atleet Usain Bolt als lichtend voorbeeld.
"Als je hem ziet voor een grote finale, dan maakt hij lol, het lijkt of hij heel ontspannen is. En als de wedstrijd begint, is hij weer gefocust. Maar hij maakt er een feest van. Hij weet ook dat hij ontspannen die race moet lopen, anders gaat zijn hartslag omhoog en haal je het niet meer. Dus misschien traint hij zichzelf ook wel om plezier te maken."
Lammers maakt dus gebruik van zijn enorme ervaring in de topsport.
Ik wil dit stukje over mentale training besluiten met een uitspraak van mijn Elfstedenmaat Frits van Huis: "Ervaring is vooral weten, wat je niet moet doen!"
Om te vieren dat het 50 jaar geleden is dat "Pink Floyd" zijn eerste single uitbracht, is vanaf zaterdag een grote tentoonstelling te zien in het Victoria and Albert Museum.
Er is behoorlijk uitgepakt met "The Pink Floyd Exhibition: Their Mortal Remains". De vitrines staan vol met kladjes van songteksten, microfoons, tekenboekjes, aanplakbiljetten, oude foto's en brieven.
De opzet van de expositie is eenvoudig: in elke ruimte wordt chronologisch en aan de hand van de albums van "Pink Floyd" een periode behandeld.
Toch is de muziek het belangrijkste. Er is een hele kamer ingericht met instrumenten en techniek. De zaal is inderdaad een walhalla voor liefhebbers: drumstellen, gitaren, versterkers, microfoons: het staat allemaal zorgvuldig uitgestald.
In dezelfde ruimte kan de bezoeker op een mixtafel een eigen versie van de hit "Money" uit 1973 maken.
Voor deze tentoonstelling is "Comfortly numb" opnieuw afgemixt. Dit het laatste optreden van de band met zijn vieren, in 2005 in een concert in Hyde Park in Londen.
Het Victoria and Albert Museum bracht eerder de zeer succesvolle tentoonstelling "Bowie is", die na een periode in Londen op wereldtournee ging. Ook Nederland werd aangedaan: in het Groninger Museum trok de expositie meer dan 200.000 bezoekers.
"Als de Pink Floyd-expositie ook een succes wordt in Londen, dan willen we zeker weer naar andere musea", zegt Victoria Broackes. "Ik hoop ook naar Nederland."
Zodra de tentoonstelling naar Nederland komt, zal ik "Welcome to the machine" zijn. Nu Siebe niet meer in Caterham woont, zie ik ons niet zo snel naar Londen gaan. En de tentoonstelling meepikken in de zomervakantie? Zo heel fijn is het fietsen door Londen nou ook weer niet....
Toch wil ik "The Pink Floyd Exhibition" graag een keer zien. Vanaf mijn jeugd ben ik al fan van "Pink Floyd".
In "De Hobbit" was het vermoedelijk de meest gedraaide muziek. Dat is een waarheid als een koe....
