Nico Scheepmaker Beker

Zoals ieder jaar is ook dit jaar weer de Nico Scheepmaker Beker uitgereikt. De jaarlijkse vakprijs voor het beste sportboek is afgelopen maandag uitgereikt.

De genomineerden waren:
"1936. Wij gingen naar Berlijn" (Auke Kok/Thomas Rap)
"Mien. Een vergeten geschiedenis" (Mariska Tjoelker/Thomas Rap)
"Thomas Dekker. Mijn gevecht" (Thijs Zonneveld/Voetbal Inside)
"De Lange. Het verhaal van Dick Nanninga" (Jeroen Siebelink/Thomas Rap)
"Pellegrina. Een Italiaanse wielerbedevaart" (Lidewey van Noord/Robert-Jan van Noort/De Muur)

Auke Kok heeft de Nico Scheepmaker Beker voor het beste sportboek van 2016 gewonnen. De auteur is onderscheiden voor "1936. Wij gingen naar Berlijn". Het juryrapport zegt: "Een welkome beschrijving van de historische Olympische Spelen in Duitsland onder Hitler, gezien vanuit Nederlands standpunt".
In 2004 won Kok ook al met "1974. Wij waren de besten".

Daarnaast is er de publieksprijs voor het sportboek van het jaar.

Op de shortlist stonden deze genomineerden:
"Boskamp. Leven met Feyenoord" (André van Kats)
"Expeditie Edith" (Edith Bosch en Jasper Boks)
"Johan Cruijff. Mijn verhaal" (Johan Cruijff en Jaap de Groot)
"Een leven met Formule 1" (Olav Mol)
De winnaar van Helden Sportboek van het jaar 2017 is bekend! De publieksprijs, waar lezers op konden stemmen, werd in de wacht gesleept door "Boskamp. Leven met Feyenoord" van André van Kats.

Als goed bibliothecaris heb ik een helder advies: lees deze boeken!

Nico Scheepmaker Beker

Afgelopen week was de Week van het Sportboek. Als bibliothecaris en sportliefhebber kan ik dit initiatief alleen maar toejuichen. Wat mij betreft mag het iedere week de Week van het Sportboek zijn.
Tijdens deze week werd bekend gemaakt, wie de Nico Scheepmaker Beker gewonnen heeft, de vakprijs voor het beste sportboek van 2015. De keuze van de jury viel op "Etalagecoureur" van Peter Ouwerkerk.

Zijn boek beschrijft het leven van wielrenner Roy Schuiten. Bij het grote publiek is hij geen bekende renner. In vloeiende stijl en met gevoel voor renner en mens ontrafelt Ouwerkerk dit leven. Tevens geeft hij een fraai tijdsbeeld van het wielrennen in de jaren zeventig en tachtig.
De andere genomineerde boeken waren:
"Jean" van Bart Jungmann
"Captain van Jong Holland" van Daniel Rewijk
"De slag om de skyboxen" van Iwan van Duren en Tom Knipping
"Hoe sterk is de eenzame schaatser" van Erik Dijkstra

Het laatstgenoemde boek over de kleurrijke schaatser Hans van Helden was mijn favoriete boek. Helaas is het dit zeer lezenswaardige boek niet geworden, noch bij de jury, noch bij de publieksprijs.

Die ging naar "Topshow" van Michel van Egmond en Jan Hillenius. In "Topshow" kunt u een kijkje nemen achter de schermen bij het succesvolle en veelbesproken televisieprogramma "Voetbal International" van Johan Derksen.
Naast "Topshow" waren dit jaar "Thuis in de Tour" van Mart Smeets, "Kuipkoorts" van Ronald Giphart en Rob van Scheers, "Hoe sterk is de eenzame schaatser" van Erik Dijkstra en "Draag nooit een gele trui" van Alex van der Hulst genomineerd.

Dat laatste doen de Nederlandse wielrenners vanaf 1989 trouwens al niet meer....

De religieuze dimensie

De combinatie van muziek en religie is al eeuwenlang een zeer vertrouwde. Sterker nog, het overgrote deel van de ons overgeleverde muziek was kerkmuziek.

In de popmuziek is het aandeel van religieuze liederen stukken kleiner, maar je hoeft ze niet met een kaarsje te zoeken.




De relatie tussen sport en religie is een stuk minder eenduidig. Maar deze is beslist aanwezig, zoals blijkt uit de documentaire "Zwart ijs", die de EO begin dit jaar uitzond.

Nu kan het geloof de individuele sporter geestelijke rust geven, een niet onbelangrijk deel van de mentale training. Immers: als de lichaamskracht tekort schiet, dan komt het op geestkracht aan!

Bij het wereldkampioenschap voetbal zie je regelmatig een speler een kruisje slaan, net zo goed als je bij het wielrennen een winnaar van een etappe van de Tour de France naar de hemel ziet wijzen: "Daar komt deze zege vandaan!"

Neerlands eerste Tourwinnaar Jan Janssen was hier een letterlijk en figuurlijk uitstekend voorbeeld van.
Hetzelfde gaat tijdens het WK op voor voetballers, vooral uit Latijnse landen. Maar niet alleen zij.

In menig katholieke kerk wordt tijdens een wereldkampioenschap door een enorm aantal fans een kaarsje opgestoken voor een goede uitslag van hun elftal.

Als dit zo zou werken, dan zou het WK voetbal een soort WK bidden worden. De gebeden van het land, dat het beste gedaan heeft, worden dan verhoord en de betreffende natie mag zich wereldkampioen voetbal noemen.
Nu mag sport de belangrijkste bijzaak in het leven zijn, dit kan toch niet van Onze Lieve Heer gevraagd worden.

In de sport en dus ook in het voetbal kan er uiteindelijk maar één winnaar zijn. Het verhoren van de gebeden van de één zal in deze gedachtegang automatisch ten koste gaan van de gebeden van zeer veel anderen. Er wordt dan aan God niet minder gevraagd dan om partijdig te worden.
Het is wel begrijpelijk: voor supporters is het een manier om hun onzekerheid over hetgeen Hogere machten voor hen in petto hebben te bezweren.
Want wat dat aangaat hebben supporters toch een nimmer in te halen achterstand op sporters. Die hebben immers altijd nog de mogelijkheid om God een handje te helpen.

Mont Ventoux

Mont Ventoux

Dichten is fietsen op de Mont Ventoux,
waar Tommy Simpson nog is overleden.
Onder zo tragiese omstandigheden
werd hier de wereldkampioen doodmoe.

Op deze col zijn velen losgereden,
eerste categorie, sindsdien tabu.
Het ruikt naar dennegeur, Sunsilk Shampoo,
die je wel nodig hebt, eenmaal beneden.

Alles is onuitsprekelijk vermoeiend,
de Mont Ventoux opfietsen wel heel erg,
waarvoor ook geldt: bezint eer gij begint.

Toch haal ik, ook al is de hitte schroeiend,
de top van deze kaalgeslagen berg:
ijdelheid en het najagen van wind.

Jan Kal

Dit jaar stond na een aantal jaren de Mont Ventoux weer eens op het programma bij de Tour de France. Deze 1912 meter hoge berg is diverse malen figuurlijk scherprechter geweest in de Ronde van Frankrijk, en in 1967, toen Tommy Simpson op de flanken van deze col ineen zakte en overleed.

Nu is er naast Jan Kal nog een Nederlandse schrijver, die een boek geschreven heeft met "Ventoux" in de titel. Sportboekenschrijver Bert Wagendorp schreef een boek, dat hij simpelweg "Ventoux" noemde.

Met deze roman stormde Wagendorp ineens de Top-10 binnen. En dat, terwijl hij al een paar zeer lezenswaardige sportverhalen op zijn naam had staan. Hij debuteerde met "De proloog", een wielerroman in de stijl van Tim Krabbé, die met "De renner" een klassieker in dit genre schreef.

Naast deze roman over een wielrenner aan de vooravond van de Tour de France schreef Wagendorp ook nog een bundel met 4 sportverhalen: "Dubbele schaar".

Om 3 uur zat ik op de fiets naar Leidschendam, waar ik met Hans Boers had afgesproken. Op de Velostrada was het op deze zonnige zondag zeer druk. Af en toe moest ik in de remmen knijpen, omdat ik een groepje niet in kon halen door een tegemoetkomend groepje fietsers. Maar goed, ik hoefde niet zo hard te rijden als de renners op weg naar de Mont Ventoux.

Vanaf het huis van zijn vader liepen Hans en ik naar de Kniplaan om over de brug te passeren op weg naar de Vogelplas. In de zomer is het er mooi, maar in de winter is het er sprookjesachtig.


Aan de oostzijde van de Vogelplas liepen we naar Leidschendam, waar Hans en ik bij de sluizen de Vliet weer overstaken en naar het huis van zijn vader liepen.

In de tuin dronken we nog even wat, voor ik terug fietste naar Leiden. Ik denk, dat ik op het vlakke nog niet zo hard ging als etappewinnaar Chris Froome op weg naar de top van de Mont Ventoux.

Eerlijk duurt te lang

Het is al een wat ouder boek, maar nog steeds de moeite waard om te lezen: "Eerlijk duurt te lang" van Jeroen en Herman Jansen.

"Eerlijk duurt te lang" is een boek, dat in zijn geheel is gewijd aan het fenomeen vals spel. Aan de hand van vijf categorieën gaan de schrijvers op zoek naar de meest spraakmakende, hilarische en ook schrijnende voorbeelden van foul play in de geschiedenis van de sport. "Eerlijk duurt te lang" is enerzijds een ode aan de sporter die met creatieve middelen zijn gebrek aan kracht en snelheid poogt te compenseren, en anderzijds een aanklacht tegen de toegenomen macht van het geld in de sport. Met name het dopinggebruik, dat trouwens van alle eeuwen is, wordt genoemd als een van de ernstigste vormen van vals spelen. Wat dat aangaat is het jammer, dat het boek al wat ouder is, want anders zou er ongetwijfeld een heel hoofdstuk gewijd zijn aan Lance Armstrong.
"The Boss" raakt vermoedelijk zijn 7 eindzeges in de Tour de France kwijt. En dat is ook het leuke van de Tour de France: ook na de Ronde van Frankrijk blijft het spannend. Je weet nooit, of er niet nog een nieuwe winnaar op gaat duiken.

Wat dat aangaat is Lance Armstrong 1 jaar te laat wielerprof geworden. Hij begon zijn profcarriére bij Motorola. Het jaar ervoor werd die wielerploeg nog gesponsord door winkelketen 7 Eleven. Want 7 Eleven is niet alleen een winkelketen, maar ook iets, wat veel beter bij valsspelers past: het ik ook een gokspel....