Posts tonen met het label Tentoonstellingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tentoonstellingen. Alle posts tonen

dinsdag 15 augustus 2017

Maritiem festival

Soms gaat het snel. Er zijn keren, dat het heel lastig is om iets af te spreken met 10 personen. Gisteren lukte het binnen een dag om te regelen, dat we op zondag naar Enkhuizen naar het Maritiem Festival in het Zuiderzeemuseum te gaan.

Om in de stemming te komen draaide ik de cd van "Fungus" in de voorafgaande dagen een paar keer. Shantykoren hebben in het algemeen een hoog "Kaap'ren varen"-gehalte. Maar "Fungus" heeft mooiere nummers op het repertoire dan deze enige hit.

Met Bas en Nel Warnink treinden we naar Enkhuizen toe, waar we onder leiding van gids Rob Ammerlaan door dit prachtige Zuiderzeestadje naar de plaats van bestemming wandelden.
Toen iedereen er was lunchten we gezamenlijk voordat we naar het Zuiderzeemuseum liepen.


Het was na een behoorlijk regenachtige week heerlijk zonnig weer. Het was dus volop genieten van de plek, waar het Maritiem festival gehouden werd.

De eerste muzikanten, die we hoorden, was het shantykoor "De Boekaniers" met een nummer van "Fungus"....

We kuierden rustig door het fraai aangelegde openluchtmuseum.




Zo kwamen we bij de muziektent uit, waar "Enkhuizen 4" een optreden verzorgde.

Onderweg was het voor deze oudere jongeren een feest van herkenning.

De sfeer was muzikaal weer te geven met dit nummer van Wim Sonneveld.




Zo was er ook een wasserij met een muziekinstrument, waarop ik in onze jeugdjaren op gespeeld heb, ook al was ik lang niet zo goed als Ernst Jansz.



De beste groep was bewaard voor het laatste. "Gjalt & Paul" waren muzikaal en qua aankleding de uitschieters. Het was wel heel toepasselijk, dat het optreden van deze Friezen plaatsvond op het terras van de herberg uit Hindeloopen.



Om 5 uur vertrokken we met de veerpont naar het station van Enkhuizen, waar we na een korte wandeling belandden op het terras van herberg "De Compagnie" met 20 soorten bier van de tap. Na de eerste dorst gelest te hebben gingen we om 6 uur naar binnen, waar we met 10 vrienden een zeer gezellige maaltijd hadden met de nodige lachsalvo's.

Gezeten naast Margriet Biemold kwam ik er natuurlijk niet onderuit om als laatste drankje een "Dulle Griet"-bier te bestellen. De meeste mensen zullen "Dulle Griet" alleen maar kennen als een Suske en Wiske-stripverhaal.

Maar als bibliothecaris word ik geacht om de cultuur uit te dragen. De "Dulle Griet" is ook een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, waar een heel verhaal aan vast zit.

U ziet het: ik ben een fijnproever....

woensdag 30 november 2016

Tentoonstelling "Het Sportboek. De mooiste sportverhalen"

Als bibliothecaris én sportliefhebber kan ik niet anders dan de tentoonstelling "Het Sportboek. De mooiste sportverhalen" in museum Meermano Westreenianum in Den Haag onder jullie aandacht brengen.

Van 12 november 2016 tot 5 februari 2017 kunt u terecht bij de tentoonstelling, die de Nederlandse sportgeschiedenis aan de hand van honderden publicaties uit de collecties van de Koninklijke Bibliotheek en objecten uit de collectie van het NOC*NSF toont.
Veel boeken natuurlijk, maar ook andere topstukken. De fiets van Joop Zoetemelk en de schaatsen van Sjoukje Dijkstra. Zelfs het judopak van sporticoon Anton Geesink is te zien.

De oorsprong van de moderne sport is al te zien in kolf spelende figuren in een middeleeuws handschrift, een potje zestiende-eeuws tennis en imposante boeken voor zeventiende-eeuwse schermscholen.
Sport is niets zonder zijn helden: het hele land leeft mee met sporters bij grote evenementen als de Olympische Spelen, het WK voetbal of de Elfstedentocht. Zij maken met die ene seconde of die ene goal het verschil tussen eeuwige roem of totale deceptie. Honderden plaatjesboeken, biografieën, strips en tijdschriften bejubelen de coryfeeën uit de sportarena.
Ga "Het Sportboek. De mooiste sportverhalen" dus bekijken in Meermanno Westreenianum!

dinsdag 21 juni 2016

Reinier Paping

Op vrijdag 18 januari 1963 won Reinier Paping de zwaarste Elfstedentocht aller tijden. In de felle kou en op erbarmelijk slecht ijs haalden alleen de allersterksten het felbegeerde Elfstedenkruis. Reinier Paping groeide door zijn overwinning uit tot de held van de Elfstedentocht. De naam Paping staat stevig gegrift in het collectieve geheugen van Nederland. Nog dagelijks ervaart Paping de impact van zijn Elfstedenoverwinning.

Veel is er ook al geschreven en uitgezocht over de Elfstedentocht van dat jaar, maar een geautoriseerde biografie van de winnaar was er nog niet. Dit is de eerste biografie van Reinier Paping. Auteur Mark Hilberts gaat op zoek naar het fascinerende verhaal van de sportman Paping en ontrafelt de mystiek van zijn heldenstatus.

Op 18 februari, de 85e verjaardag van Reinier Paping, werd het eerste exemplaar van het boek aan de hoofdpersoon overhandigd in het 1e Friesche schaatsmuseum in Hindeloopen. Tegelijkertijd werd een tentoonstelling over de Elfstedentocht van 1963 geopend, die daar tot 18 september is te bezichtigen.
Na zijn overwinning in de zwaarste Tocht der Tochten opende de winnaar een sportzaak in Zwolle. Ans van Dijk, die al jaren in de Leidse IJshal schaatst, kocht bij Paping haar eerste schaatsen: "Ik dacht, hij zal er wel verstand van hebben!"
Zelf heb ik het genoegen gehad om deze schaatslegende tweemaal te ontmoeten. Beide keren was het op Flevonice. De eerste keer was eind november 2008 bij de Elfurentocht. Behalve dat hij het startschot loste, bemande Paping ook nog een tijdje de stempelpost. Zo kunt u op onderstaand filmpje zien hoe deze eenvoudige toerschaatser een stempel kreeg van de winnaar van de Elfstedentocht!

De tweede keer was in februari 2011, toen tijdens de Nierstichting Elfstedentocht op Evert van Benthem na alle toen nog levende Elfstedenwinnaars aanwezig waren.

Het meest idiote was, dat ik op Flevoncie een rondje van 5 kilometer op kop gereden met alle schaatsende Elfstedenwinnaars achter me aan, die stuk voor stuk veel beter kunnen schaatsen dan deze diesel. Maar ja, kennelijk hadden zij een vooruitziende blik, want met het winnen van de 1000 rondjes van Leiden behoor ik inmiddels ook tot het niet al te uitgebreide lijstje van winnaars van een tocht over 200 kilometer schaatsen.

Adel verplicht....

vrijdag 20 mei 2016

De Hoge Veluwe

Om een uur of 8 klonk er enig kabaal uit de douche naast onze slaapkamer. Er kwam alleen koud water uit. Daar niet iedereen hier van houdt, werd gekeken wat het euvel was. Vermoedelijk was het de druk in de boiler. De eigenaar van de "Kastelenhof" werd op eerste Pinksterdag gebeld en hij kwam de boel repareren met de waterpomptang.

We ontbeten om een uur of half 10, waarna we de vaat met 2 auto's op de koudste Pinksterdag sinds 1936 naar Otterlo reden.

Voor € 88,85 mochten we naar het bezoekerscentrum op de Hoge Veluwe rijden. Hier konden we naast de gebruikelijke witte fietsen een riksja ophalen, waar Tim als elektrische coureur met Joep als windbreker over de fietspaden van het mooie park ging rondrijden.

We begonnen met een bezoek aan het Parkrestaurant, waar we onder een grauw wolkendek warm werden met warme chocolademelk en koffie met vooral aardbeiengebakjes, voordat we op de leenfietsen stapten voor een klein rondje over het park.

Over de weg van Otterlo naar Hoenderloo trapten we naar het fietspad, dat ons naar Jachthuis St. Hubertus bracht, een door Berlage ontworpen villa.








Aan het andere eind van de vijver van een kilometer lengte lunchten we in het zonnetje met uitzicht op St. Hubertus.



Over een grote open vlakte trapten we naar het Kröller-Müller museum.
Tim vroeg aan mij: "Waar zijn de giraffen?"
Ik moest er hartelijk om lachen, tot we een kilometer verder een standbeeld zagen van Christiaan de Wet. Deze generaal uit de Boerenoorlog verbleef graag op de Hoge Veluwe, omdat het landschap zo veel op Afrika leek....

De Hoge Veluwe is trouwens het decor van "Verraad op de Veluwe", een strip van Suske en Wiske.

In het Kröller-Müller museum begonnen we met een expositieruimte, waar we snel doorheen waren. Wat spoeptegels als moderne kunst. Je kunt ook overdrijven.


We liepen derhalve meteen door naar de schilderijen van Vincent van Gogh en de Impressionisten.


Hier liep ik Frank, Marijke en Mark Damen tegen het lijf. Uiteraard praatte ik even bij met deze IJVL-familie.

Met enige achterstand werkte ik me door de Vincent van Goghzaal heen. Ruim een uur bekeken we allerlei beroemde en minder bekende schilderijen van Vincent en zijn tijdgenoten.

Op een gegeven moment neem je niks meer op.


We wandelden nog een half uur door de beeldentuin.




Aansluitend fietsten we naar de fietsverhuur, waar we de witte fietsen in het rek hingen en de riksja afleverden.

Na een kilometer of 12 fietsen reden we met de auto's terug naar "Kastelenhof", waar we een borreltje namen. We werden weel lekker warm. Het kostte sommigen enige moeite om weer op pad te moeten, daar we gereserveerd hadden bij "De Bonte Koe" in Garderen.

We aten asperges met zalm of varkenshaas en hadden als toetje ijs met aardbeien en slagroom, nadat in eerste instantie een ober met een dienblad vol appeltaartijs aan kwam zetten. De ober, die de bestelling had opgenomen, kwam zich verontschuldigen: "Ik had een nummer te hoog ingetikt!"
Na € 223,- gepind te hebben, verlieten we de drukke "De Bonte Koe".
We fietsten terug naar ons huisje, waar we een spannende pot Keezbord speelden, die door de dames werd gewonnen. Om middernacht lagen we plat.